و اميد به غير او ندارد و از غير او نمىترسد و در غير او طمع ندارد ، اين است معنى توكل . « 1 » ( آيهء 218 و 219 ) ( الَّذِى يَرَلكَ حِينَ تَقُومُ * وَ تَقَلُّبَكَ فِى السجِدِينَ ) تفسير : توكل نما بر آن ذاتى كه مىبيند تو را هنگامى كه برمىخيزى از مجلس يا برمىخيزى از رختخواب خود براى نماز گزاردن . برخى از مفسّران در معنى آيه چنين گفته‌اند كه : مىبيند تو را آن زمانى كه در دل شب به نماز شب برمىخيزى و غير او كسى بر آن مطلع نيست ، يا وقتى كه برمىخيزى براى ترساندن و انذار مردم . وَ تَقَلُّبَكَ فِى السجِدِينَ : و مىبيند گرديدن تو را در ميان نمازگزارندگان . ابن عباس : گويد يعنى تو را در ميان نمازگزارندگان به قيام و ركوع و سجود و قعود مىبيند وقتى كه امامت ايشان مىكنى . در تفسير برهان از ابى الجارود روايت نموده كه گويد از حضرت باقر عليه السلام پرسيدم از آيهء وَ تَقَلُّبَكَ فِى السجِدِينَ فرمود : مىبيند تقلُّب پيغمبر را در اصلاب پيغمبران از پيغمبرى به پيغمبرى تا آن كه خارج فرمود او را از صلب پدرش . . . . « 2 » علماى اماميه به اين آيه هم با اين تفسير ، استدلال نموده‌اند بر آن كه پدران حضرت رسالت صلى الله عليه و آله تمام مؤمن ، و از شرك طاهر بوده‌اند . ( آيهء 220 ) ( إِنَّه‌ُو هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ) تفسير : به درستى كه خدا اوست شنوا به تلاوت تو در نماز ، يا هر چه مىگويى ، و داناست به آنچه در ضمير خود مىآورى يا به هر چه قصد مىكنى ؛ زيرا او سميع است همهء مسموعات

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 20 . ( 2 ) . تفسير برهان ، ذيل آيهء شريفه .